بهداشت و آداب تشک
در جوجیتسو، تو نیم ساعت را با پوست، عرق و نفس یک آدم دیگر در تماس مستقیم میگذرانی. به همین دلیل بهداشت اینجا یک توصیهی اخلاقی نیست؛ شرط حضور روی تشک است. در آنزو کسی که این موارد را رعایت نکند، آن جلسه تمرین نمیکند.
۱. کیمونو و لباس تمرین
- هر جلسه، لباس شسته. کیمونویی که دیروز پوشیدهای و در ساک مانده، امروز قابل استفاده نیست.
- بعد از تمرین بلافاصله کیمونو را از ساک دربیاور و پهن کن. رطوبت بهعلاوهی گرما یعنی قارچ.
- رشگارد در کلاس نوگی اجباری است — هم برای بهداشت، هم چون پوست برهنه روی تشک راحتتر زخم میشود.
- اگر بوی نامطبوعی از لباست میآید، خودت اولین کسی هستی که باید متوجه شود.
۲. ناخن، مو و بدن
- ناخن دست و پا کوتاه. بیشترین آسیبهای سطحی در جوجیتسو از ناخن بلند است، نه از تکنیک.
- موی بلند بسته باشد.
- دوش گرفتن پیش از کلاس، نه فقط بعد از آن.
- بدون عطر تند — در فاصلهی چند سانتیمتری، عطر سنگین بهاندازهی بوی بد آزاردهنده است.
۳. زخم و بیماری پوستی — این یکی جدیترین است
ورزشهای تماسی مسیر انتقال عفونتهای پوستی هستند. قانون آنزو ساده است:
هر زخم باز، جوش مشکوک، قارچ یا بیماری پوستی باید پیش از ورود به تشک به مربی اطلاع داده شود.
- زخم باز باید کاملاً پوشانده و ضدآب شود، وگرنه آن جلسه تمرین نیست.
- اگر ضایعهی پوستی مشکوکی داری، تا تعیین تکلیف پزشکی روی تشک نیا. یک هفته استراحت خیلی بهتر از آلودهکردن کل کلاس است.
- تب، سرماخوردگی یا عفونت فعال هم همین حکم را دارد.
این قانون علیه تو نیست؛ همان قانونی است که وقتی کس دیگری مریض است، از تو محافظت میکند.
۴. قانون دمپایی
روی تشک همیشه با پای برهنه. بیرون از تشک هرگز با پای برهنه.
این سادهترین و در عین حال بیشترینبار-فراموششدهی قانونهاست. کف رختکن و سرویس بهداشتی جایی است که قارچ منتقل میشود؛ اگر با پای برهنه از آنجا روی تشک بیایی، همهی آن را با خودت آوردهای.
۵. آداب رفتار روی تشک
- تپ را فوراً محترم بشمار. بهمحض ضربه یا صدای «تپ»، بلافاصله و کامل رها کن.
- روی تازهواردها فشار نیاور. بردن یک کمربند سفید در هفتهی اولش هیچچیزی را ثابت نمیکند.
- مربی نیستی مگر مربی باشی. وسط اسپارینگ به بقیه آموزش نده؛ اگر کسی سؤال دارد، مربی هست.
- حین درل، شریکت را رها نکن. نیمهکاره رفتن سراغ گوشی، بیاحترامی به وقت طرف مقابل است.
- دیر رسیدی؟ کنار تشک منتظر بمان تا مربی اجازهی ورود بدهد؛ وسط توضیح تکنیک وارد نشو.
- مصدومیت را پنهان نکن. اگر زانو یا شانهات مشکل دارد، پیش از رول به شریکت بگو.
۶. تشک، وسیلهی مشترک است
تشک بعد از هر جلسه تمیز میشود، اما در طول کلاس هم مراقبتش با ماست: با کفش رویش نرو، روی تشک غذا نخور، و اگر خون یا عرق زیادی روی آن ریخت، همان لحظه به مربی خبر بده تا ضدعفونی شود.
اگر همهی اینها سختگیرانه بهنظر میرسد، منظور دقیقاً همین است. باشگاهی که در این موارد کوتاه بیاید، چند ماه بعد نصف شاگردانش را با مشکل پوستی از دست میدهد. در آنزو این خط قرمزها را جدی میگیریم، و همین است که تشک را برای همه امن نگه میدارد.